Jedzenie kompulsywne jest problemem, który związany jest z zaburzeniami odżywiania, ale też łączy się z problemami natury osobistej. Tempo życia, stres i związane z nim narastanie niepewności i lęku sprawia, że niektóre osoby szukają pocieszenia w jedzeniu. Tzw. zajadanie problemów i poprawianie sobie w ten sposób samopoczucia może stać się nałogiem, który całkowicie zrujnuje poczucie wartości i zniszczy zdrowie.

Czym jest jedzenie kompulsywne?

O jedzeniu kompulsywnym mówimy w momencie, w którym osoba cierpiąca na tę przypadłość objada się nie z poczucia głodu, ale z powodu określonego wydarzenia np. kłótni, stresu w pracy, niezadowolenia. Schorzenie towarzyszy najczęściej osobom mającym problemy trudne do rozwiązania. Polega ono na „pochłonięciu” znacznej ilości jedzenia lub słodyczy w krótkim czasie.

Czy jedzenie kompulsywne to bulimia?

Zdecydowanie nie. Chociaż sam mechanizm objadania się jest dokładnie taki sam, to dalsze postępowanie w obu przypadkach jest odmienne. Osoby cierpiące na bulimię prowokują wymioty, czego nie robią chorzy na kompulsywne jedzenie. Kiedy mówimy o jedzeniu kompulsywnym?

O jedzeniu kompulsywnym mówimy w momencie, w którym epizody pojawiają się regularnie, średnio dwa razy w tygodniu lub częściej.

Jakie są klasyczne objawy?

Do objawów jedzenia kompulsywnego należy niemożność zaprzestania jedzenia, regularność napadów, spożywanie jedzenia w ukryciu i samotności, jedzenie bez uczucia głodu, negatywny stosunek do siebie i ogromne poczucie winy, bardzo destrukcyjne, bo dotyczące jednej z podstawowych potrzeb człowieka.

Warto jednak pamiętać, że jedzenie kompulsywne jest uleczalne, przede wszystkim dzięki odpowiedniej psychoterapii połączonej z farmakoterapią.