Współuzależnieniem nazywamy stan psychiczny osób żyjących od wielu lat z osobą uzależnioną, której zachowanie pod wpływem nałogu doprowadziło do zaburzeń w sferze emocjonalnej rodziny. Codzienne obcowanie z alkoholikiem, nawet jeżeli nie wykazuje on agresywnej postawy, prowadzi do odczuwania silnej mieszanki emocji takich jak lęk, irytacja, wstyd i gniew. W końcu dochodzi do sytuacji, kiedy to życie osób nieuzależnionych jest w dużej mierze podporządkowane nałogowi członka rodziny. Wtedy zaczynamy mówić o współuzależnieniu.

Współuzależnienie – czym się objawia?

Objawy współuzależnienia są dość zróżnicowane. Rodzina osoby uzależnionej odczuwa lęk, co kształtuje w każdym z jej członków brak zaufania wobec całego świata. Można powiedzieć, że codzienne życie toczy się wokół zachowania osoby będącej w nałogu. Partner lub partnerka przejmuje na swoje barki wszystkie obowiązki i zachowuje nadmiernie samodzielną postawę. Cała rodzina, połączona brzemieniem wspólnego problemu, zaczyna powoli odseparowywać się od reszty świata. Tłumienie gniewu i innych negatywnych emocji prowadzi do powolnego, lecz niezwykle niszczącego rozkładu więzi rodzinnych. Najbliższe otoczenie zamiast realnie wpłynąć na osobę uzależnioną, stara się za wszelką cenę kontrolować jego nałóg, lub co gorsza zapewnia warunki do jego kontynuowania.

W leczeniu współuzależnienia niemal zawsze potrzebna jest pomoc ze strony specjalisty.