Leczenie alkoholizmu w ośrodku Tratwa – pomagamy osobom, które nałóg ściąga na dno

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu Tratwa, usytuowany w samym sercu Beskidu Śląskiego, oferuje skuteczną terapię. Uzależnienie od alkoholu powoduje nieprzyjemne objawy oraz prowadzi do wielu groźnych skutków fizycznych, psychicznych i społecznych. Długotrwałemu nadużywaniu alkoholu etylowego towarzyszą luki w pamięci, problemy z koncentracją oraz nieprzyjemne objawy fizyczne spowodowane tzw. głodem alkoholowym (m.in. zaburzenia rytmu serca, skoki ciśnienia, majaki, halucynacje).

Alkoholicy tracą kontrolę nad własnym życiem, niszczą relacje z rodziną i znajomymi, a koncentracja na piciu powoduje zaniedbywanie obowiązków zawodowych, samorozwoju i zainteresowań. Alkoholizm w konsekwencji może doprowadzić do poważnych chorób serca i układu krążeniowego, zaburzeń psychicznych, schorzeń układu pokarmowego oraz śmierci. Tylko profesjonalne leczenie pozwala pokonać nałóg i na nowo cieszyć się codziennością.

Tratwa oferuje profesjonalne leczenie alkoholizmu na Śląsku (w Wiśle). Prowadzimy dwutygodniowe turnusy motywacyjne oraz terapię stacjonarną trwającą 4 lub 8-12 tygodni. Zapewniamy diagnozę lekarską, bezpieczny detoks i terapię opartą o indywidualny plan ułożony pod kątem stanu fizycznego, kondycji psychicznej oraz uwarunkowań społecznych i zawodowych konkretnego Pacjenta.

Czym jest alkoholizm?

Światowa Organizacja Zdrowia określa alkoholizm jako postępującą chorobę, która powoli wyniszcza organizm, a nieleczona może prowadzić do śmierci. Uzależnienie od alkoholu powoduje spowolnienie funkcji układu nerwowego, daje fizyczne i psychiczne objawy, które zmuszają chorego do sięgania po kolejne dawki napojów wysokoprocentowych. Choroba ta wywołuje szereg negatywnych skutków społecznych, socjalnych, psychologicznych i genetycznych, utrudniając normalne funkcjonowanie w środowisku.

Typy uzależnienia od alkoholu

Uzależnienie od alkoholu zostało podzielone na 5 podstawowych typów:

  • Alfa– osoby uzależnione okazjonalnie sięgają po alkohol, aby poprawić sobie nastrój i zapomnieć o codziennych problemach (np. natury emocjonalnej), ale są jeszcze w stanie kontrolować nałóg,
  • Beta– osoby uzależnione sięgają po duże dawki alkoholu (np. na imprezach, nie wyobrażają sobie zabawy i spotkań towarzyskich bez procentów), które niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie ich organizmu, ale na płaszczyźnie psychicznej nie odczuwają jeszcze chęci sięgania po alkohol, która byłaby dla nich nie do pokonania,
  • Gamma – ten typ uzależnienia wywołuje już objawy fizyczne i psychiczne, a uzależniony nie potrafi kontrolować swojego zachowania (nie jest w stanie odmówić sobie kolejnej dawki alkoholu),
  • Delta – ten typ wiąże się z silnym uzależnieniem psychicznym i fizycznym. Osoba pijąca nie jest w stanie samodzielnie zrezygnować z napojów wysokoprocentowych, ponieważ po ich odstawieniu pojawiają się objawy głodu alkoholowego (potrzebne jest profesjonalne leczenie alkoholizmu pod okiem specjalisty),
  • Epsilon – etap ten polega na okresowych ciągach alkoholowych, które wywołują poważne skutki fizyczne i psychiczne. Pomiędzy nimi chory potrafi utrzymywać stan trzeźwości, ale okresy picia regularnie się powtarzają.

Alkoholizm jako choroba

Uzależnienie od alkoholu jest zjawiskiem, które pojawiło się już przed tysiącami lat. Przez wieki nie było jednak postrzegane jako choroba, ale słabość i brak kontroli nad piciem. Dopiero w XIX wieku rozpoczęto szerzyć pogląd, że alkoholizm może być chorobą. Jako pierwszy teorię tę rozpropagował szwedzki lekarz Magnus Huss, który w 1849 roku opublikował dzieło „Alcoholismus chronicum” („Alkoholizm przewlekły”). Określił on definicję alkoholizmu jako przewlekłego schorzenia, będącego skutkiem nadużywania alkoholu i powodującego negatywne konsekwencje zarówno dla samej osoby pijącej, jak i osób z jego najbliższego otoczenia. Chory czuje przymus, aby sięgać po napoje wysokoprocentowe, które zmniejszają jego cierpienie.

Dokładne podłoże uzależnienia nie jest znane, ale eksperci wskazują, że prawdopodobieństwo zachorowania zwiększają:

  • uwarunkowania genetyczne (biologiczna podatność organizmu na nałogi),
  • problemy natury emocjonalnej i obniżone poczucie wartości,
  • trudne sytuacje życiowe (np. śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, niepowodzenia w życiu osobistym).

Alkoholizm jest chorobą, która dotyka osoby w różnym wieku, różnej płci i pochodzące z różnych grup społecznych. Jest to problem ogólnoświatowy i coraz częściej uzależnienie od alkoholu jest zaliczane do chorób cywilizacyjnych.

Jest to choroba:

  • niezawiniona – osoby sięgające po alkohol nie zakładają, że mogą się od niego uzależnić.
  • postępująca – każdy kolejny łyk alkoholu powoduje skutki fizyczne oraz psychiczne i prowadzi do silniejszego uzależnienia,
  • śmiertelna – gdy uzależnienie nie zostanie zatrzymane poprzez abstynencję, prowadzi do śmierci,
  • nieuleczalna – terapia i abstynencja są w stanie zatrzymać postępowanie choroby i skorygować skutki, które wyrządził alkohol w organizmie, ale osoba uzależniona pozostaje chora do końca życia (jest określana jako niepijący alkoholik).

Objawy uzależnienia od alkoholu

Wiele osób pijących ma tendencję do zaprzeczania problemowi i przyznaje się do uzależnienia dopiero wtedy, gdy alkohol wywołuje bardzo negatywne skutki w stanie ich zdrowia, psychice i kontaktach społecznych. Jednocześnie leczenie z alkoholizmu ma większą szansę na sukces, gdy zostanie podjęte możliwie, jak najwcześniej, dlatego warto poznać symptomy towarzyszące chorobie.

Do najczęstszych objawów świadczących o uzależnieniu od alkoholu należą:

  • głód alkoholowy – ciągłe i niepohamowane łaknienie alkoholu,
  • rosnąca tolerancja na działanie alkoholu – uzależniony musi sięgać po coraz większe dawki, aby móc uzyskiwać efekty takie same jak wcześniej,
  • skoncentrowanie życia wokół alkoholu – dla osoby uzależnionej alkohol staje się najważniejszy, całą swoją energię skupia na jego zdobywaniu i spożywaniu, rezygnuje z dotychczasowego hobby, zaniedbuje kontakty rodzinne i przyjacielskie, nie wywiązuje się z obowiązków,
  • pojawienie się zaburzeń świadomości i pamięci – u chorego pojawiają się „dziury w pamięci”, po alkoholu działa on poza świadomością,
  • wahania nastrojów – uzależniony wykazuje agresję, może być smutny lub wpadać w depresję,
  • sięganie po alkohol mimo wiedzy, że jest on szkodliwy dla zdrowia i negatywnie wpływa na życie (np. niemożność rezygnacji z picia mimo utraty prawa jazdy, kłopotów z policją, zwolnienia z pracy, zerwania kontaktów przez rodzinę i znajomych),
  • tzw. „picie na klin” – sięganie po alkohol w celu złagodzenia skutków wcześniejszego picia,
  • pojawienie się objawów zespołu abstynencyjnego – gdy osoba uzależniona próbuje odstawić alkohol, pojawiają się u niej silne objawy psychiczne i fizyczne (m.in. wymioty, nudności, drgawki, zaburzenia rytmu serca i skoki ciśnienia tętniczego, majaki oraz halucynacje).

Już 3 z powyższych objawów mogą świadczyć, że chory jest alkoholikiem i wymaga profesjonalnej terapii.

Fazy uzależnienia alkoholowego

Alkoholizm to choroba postępująca, która została podzielona na kilka faz. W psychologii i medycynie funkcjonuje kilka typologii. Najczęściej lekarze opierają się jednak na typologii amerykańskiego lekarza Elvina Mortona Jedlinka, który w 1960 roku wydał dzieło „Koncepcja alkoholizmu jako choroby”.

W pracy tej choroba alkoholowa została podzielona na 4 fazy:

  • wstępną (prealkoholową) – osoba uzależniona sięga po napoje wysokoprocentowe sporadycznie, ale zauważa, że alkohol pomaga poprawić samopoczucie, jest swoistym lekarstwem na lęk, niepewność siebie i problemy pojawiające się w życiu codziennym,
  • ostrzegawcza – na tym etapie uzależniony sięga po coraz większe dawki, pije coraz częściej, powoli wzrasta jego tolerancja na alkohol, w pamięci zaczynają pojawiać się luki,
  • krytyczna – na tym etapie alkoholik traci kontrolę nad piciem, skupia się wyłącznie na zdobywaniu i spożywaniu alkoholu, zaniedbuje codzienne obowiązki,
  • przewlekła – uzależniony wpada w długie ciągi alkoholowe, pije coraz więcej mimo wiedzy, że alkohol negatywnie odbija się na jego zdrowiu, psychice i kontaktach (rodzinnych, zawodowych, społecznych).

W medycynie i psychologii funkcjonuje również typologia R. Tabusa, która wyróżnia aż 13 stopni uzależnienia od alkoholu:

  • picie konwencjonalne – sporadyczne sięganie po alkohol (np. na imprezach i spotkaniach towarzyskich),
  • pojawienie się pierwszych luk w pamięci (palimpsestów),
  • przymus picia – tzw. głód alkoholowy,
  • brak panowania nad piciem (uzależniony upija się do utraty przytomności),
  • zaprzeczanie problemowi alkoholowemu,
  • objawy zespołu abstynencyjnego po odstawieniu alkoholu,
  • picie w pojedynkę,
  • napady agresji (alkohol powoduje poważne zmiany w układzie nerwowym),
  • koncentrowanie sił wyłącznie na zdobywaniu i spożywaniu alkoholu (picie zastępuje wszystkie inne aktywności),
  • pojawienie się wyrzutów sumienia (jednocześnie uzależniony nie jest w stanie odstawić alkoholu),
  • przewlekłe stany lękowe,
  • picie do utraty świadomości,
  • konieczność detoksu (w przeciwnym przypadku alkoholizm prowadzi do śmierci).

Niepohamowana chęć picia – czym jest tzw. "głód alkoholowy"?

Alkohol powoduje uzależnienie, które objawia się pojawieniem zespołu abstynencyjnego (w przypadku próby rezygnacji z napojów wysokoprocentowych). Organizm chorego przyzwyczaja się do substancji chemicznych pochodzących z alkoholu, które zaburzają metabolizm. W pewnym momencie zaczyna je traktować jako konieczny składnik przeprowadzanych procesów. To prowadzi do niepohamowanej chęci picia, czyli tzw. głodu alkoholowego. Samodzielna próba odstawienia używki kończy się pojawieniem bardzo silnych objawów fizycznych i psychicznych.

Głód alkoholowy pojawia się niezależnie od intencji alkoholika, ten nie ma szans nad nim zapanować. Towarzyszy mu rozdrażnienie, lęk, wściekłość, smutek i rozpacz. Alkoholik na widok innej osoby pijącej będzie odczuwał zazdrość, a dojmujące uczucie chęci na alkohol może w nim wywołać wstyd i poczucie winy. Pojawiają się u niego myśli, które powodują obniżone poczucie wartości oraz obwinianie innych ludzi o swój nałóg. Jednocześnie chory może być przekonany, że nadal jest w stanie kontrolować picie. Takie myśli utrudniają koncentrację, nie pozwalają normalnie funkcjonować.

Głód alkoholowy objawia się również charakterystycznymi zachowaniami. Alkoholik „na głodzie” może:

  • zachowywać się agresywnie (awantury, krzyki, przemoc fizyczna, ubliżanie osobom z otoczenia),
  • zamknąć się w sobie (odizolowanie się od rodziny i znajomych, apatia),
  • powracać do nawyków towarzyszących piciu (spotkania z „kolegami od kieliszka”, odwiedzanie ulubionych barów i sklepów monopolowych).

Próby odstawienia alkoholu przez osobę uzależnioną powodują również bardzo silne fizyczne objawy zespołu abstynencyjnego. Należą do nich między innymi:

  • ból żołądka (uczucie „ssania” w żołądku),
  • nadmierne pocenie się,
  • drżenie rąk,
  • bóle lub zawroty głowy,
  • napięcie mięśni,
  • bezsenność lub ospałość, koszmary senne,
  • uczucie suchości ust,
  • kołatanie serca,
  • skoki ciśnienia tętniczego,
  • przyspieszenie oddechu,
  • mdłości i wymioty,
  • ogólne osłabienie organizmu.

U wielu alkoholików pojawiają się również tzw. sny alkoholowe (będące objawem toczenia walki z samym sobą). Po przebudzeniu uzależniony może odczuwać uczucie kaca mimo, że dzień wcześniej nie pił (tzw. suchy kac).

Fizyczne i psychiczne objawy zespołu abstynencyjnego są bardzo silne, dlatego chory potrzebuje profesjonalnej pomocy. Leczenie z alkoholizmu rozpoczynane jest od oczyszczenia organizmu – detoks pomaga przetrwać najtrudniejszy okres głodu alkoholowego.

Skutki alkoholizmu

Alkoholizm jest groźną chorobą, która nieleczona prowadzi do wyniszczenia organizmu, a w konsekwencji do śmierci. Postępuje ona powoli, a kolejne dawki substancji psychoaktywnych powodują poważne skutki:

  • fizyczne
  • społeczne i kulturowe
  • psychiczne

Fizyczne skutki alkoholizmu to:

  • poalkoholowe uszkodzenia mózgu,
  • choroby serca i układu krążenia,
  • choroby układu pokarmowego,
  • spadek potencji u mężczyzn lub obniżenie płodności u kobiet.

Alkohol etylowy wywołuje poważne zmiany w układzie nerwowym i mózgu. Prowadzi on do zapaleń wielonerwowych, których objawem są: nerwobóle, osłabienie organizmu, bóle mięśni i zaburzenia czucia. Skrajnym efektem alkoholizmu są porażenia i niedowłady. Długotrwała choroba alkoholowa prowadzi również do otępienia (postępująca niewydolność intelektualna).

Ponadto może dochodzić do:

  • napadów drgawek,
  • utraty przytomności,
  • zaburzeń w ruchach gałek ocznych,
  • zaburzeń widzenia (toksyczna neuropatia wzrokowa).

Nadużywanie alkoholu prowadzi również do chorób serca i układu krążenia. Efektem alkoholizmu jest nadciśnienie tętnicze (może być bezpośrednią przyczyną zapaści i zgonu), zaburzenia w rytmie serca (kołatanie serca, trzepotanie przedsionków, arytmia). U alkoholików często jest diagnozowana kardiomiopatia alkoholowa. Są to zmiany zwyrodnieniowe serca – organ przestaje odpowiednio pompować krew do organizmu, serce ulega powiększeniu, a organizm jest niedotleniony.

Alkohol etylowy, spożywany w nadmiernych ilościach, bardzo niekorzystnie wpływa również na układ pokarmowy. Efektem choroby alkoholowej są przewlekłe zapalenia błony śluzowej, stany zapalne przełyku, dwunastnicy i żołądka. U alkoholików często diagnozowane są nadżerki, przewlekłe zapalenie trzustki (trzustka ulega samotrawieniu pod wpływem zalegających enzymów). Choroba alkoholowa prowadzi także do stłuszczenia oraz marskości wątroby (marskości nie można całkowicie wyleczyć).

Skutkiem nadużywania alkoholu bywa silne zatrucie organizmu etanolem. Jego objawami są:

  • wymioty,
  • drgawki,
  • zamroczenia i dezorientacja,
  • spłycony oddech,
  • obniżenie temperatury ciała (hipotermia),
  • napady padaczkowe i śpiączka.

Nadużywanie alkoholu prowadzi do poważnych skutków psychicznych. U alkoholików może pojawić się:

  • depresja – przedłużający się stan smutku i przygnębienia, problemy z koncentracją i pamięcią, utrata zainteresowań, brak odczuwania radości, spadek energii (konsekwencją depresji bywają próby samobójcze),
  • majaczenie alkoholowe (halucynoza alkoholowa) – alkoholik może słyszeć nieistniejące głosy, czuć, że jest obserwowany przez kogoś, wydaje mu się, że znajduje się w niebezpieczeństwie (halucynoza może prowadzić do samobójstwa lub ataków agresji),
  • zespół Otella (paranoja alkoholowa) – jest to zespół urojeń, które objawiają się uczuciem zazdrości (np. alkoholik obsesyjnie podejrzewa żonę o zdradę),
  • zespół amnestyczny (zespół Korsakowa) – głębokie upośledzenie pamięci wyrażające się z zaburzeniami poczucia czasu, lukami w pamięci, mieszaniem wspomnień z teraźniejszością i niemożnością zapamiętania najprostszych informacji.

Alkoholizm wywołuje poważne skutki w sferze społecznej, rodzinnej i zawodowej. Konsekwencją niepohamowanego spożywania alkoholu jest utrata kontroli nad własnym życiem. Chory przedkłada alkohol nad rozwój zawodowy, zaniedbuje obowiązki i kontakty z bliskimi oraz znajomymi.

To prowadzi między innymi do:

  • rozpadu związków i rozwodów,
  • utraty więzi z dziećmi lub odebrania przez sąd praw rodzicielskich,
  • zwolnienia z pracy,
  • pogarszającej się sytuacji materialnej (zaciąganie kredytów, egzekucje komornicze),
  • utraty kontaktu z przyjaciółmi,
  • konfliktów z prawem (odebranie prawa jazdy, aresztowania za wszczynanie bójek itp.).

Światowa Organizacja zdrowia (WHO) uplasowała alkoholizm na 3 miejscu czynników zagrażających zdrowiu i życiu populacji. Alkoholicy często ulegają wypadkom komunikacyjnym, mają większe skłonności do samobójstw.

Alkoholizm, a rodzina

Alkoholizm jest chorobą, która wpływa nie tylko na samego uzależnionego, ale także jego najbliższych. Często najbardziej cierpi na niej rodzina alkoholika, stając się rodziną dysfunkcyjną. Partner i dzieci chorego cały czas koncentrują się na problemie z alkoholem, zmianach nastrojów, problemach z radzeniem sobie z codziennością. Życie w takim środowisku domowym prowadzi do wieku destrukcyjnych skutków.

Najbliżsi alkoholika bardzo często obwiniają się za jego picie, mają poczucie bezradności, spada ich samoocena, poświęcają całą energię na walkę z alkoholem w domu. To bezpośrednio może przełożyć się na gorsze wyniki w nauce, problemy zawodowe, utrudnione kontakty społeczne. Dzieci nie poświęcają czasu na własne zainteresowania, nie uczą się normalnych relacji, które powinny panować w rodzinie, nie rozwijają swoich zdolności i talentów, nie poznają zdrowych stosunków społecznych. W rodzinach alkoholików często pojawia się przemoc fizyczna i psychiczna, problemy finansowe, członkowie rodziny wstydzą się sytuacji panującej w ich domu.

Alkoholicy bardzo często zaprzeczają swojemu problemowi z piciem, a rodzina wspiera ich w tym zachowaniu. Kłótnie, awantury i problemy są ukrywane przed otoczeniem. Bliscy niejako budują mur wokół własnego domu, w którym czują się coraz bardziej bezsilni i samotni ze swoim problemem, ale nie umieją prosić o pomoc z zewnątrz.

Jednym ze skutków alkoholizmu w rodzinie jest syndrom DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików). Takie osoby są bardziej podatne na uzależnienie, słabsze psychicznie, mają niższe poczucie wartości. DDA mają duży problem, aby założyć własną rodzinę, ponieważ nie znają prawidłowego modelu, w domu nie wytworzyły odpowiednich wzorców tradycyjnej rodziny. Mają problem z empatią, okazywaniem uczuć, systemem wartości. Bardzo często potrzebują długotrwałej psychoterapii, aby móc normalnie funkcjonować w społeczeństwie i tworzyć bliskie relacje z innymi.

Wsparcie dla rodzin alkoholików

Zarówno małżonkowie, jak i dzieci alkoholików rzadko sami proszą o pomoc. Otaczają chorego parasolem ochronnym, zaprzeczają problemowi, próbują zmienić osobę uzależnioną we własnym zakresie, ale nie posiadają fachowej wiedzy i nie do końca wiedzą, jak to zrobić. Niestety współuzależnienie ma poważne skutki, a profesjonalne wsparcie dla rodzin alkoholików jest jedyną drogą, aby takie osoby powoli odzyskały kontrolę nad swoim życiem.

Ośrodek terapii uzależnień alkoholowych prowadzi terapię dla bliskich alkoholika. Psychoterapia pozwala pozbyć się utartych wzorców zachowań (koncentracji wyłącznie na uzależnionym i jego problemie, naprawianiu jego błędów, chronieniu go przed skutkami nałogu). Pod okiem terapeutów, psychologów i lekarzy najbliżsi uzależnionego uczą się zmieniać swoje nastawienie do problemu. Poznają zachowania, które będą motywować uzależnionego do walki z nałogiem, a jednocześnie pracują nad tym, aby nie obwiniać się za chorobę alkoholika. Podczas terapii dla współuzależnionych odbywają się warsztaty, których celem jest nauka nowych nawyków – koncentrowania się na własnych potrzebach, marzeniach i oczekiwaniach.

Wsparcie dla rodzin alkoholików może obejmować również przymusowe leczenie. Wielu uzależnionych nie czuje potrzeby, aby samodzielnie zwrócić się o pomoc. W Polsce gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych mają prawo złożyć wniosek o skierowanie na przymusowy odwyk (maksymalnie trwa on 2 lata i jest prowadzony w ośrodku zamkniętym). Podobne uprawnienia posiada prokuratura.

Bliscy, którzy chcą wysłać alkoholika na takie leczenie powinni zgromadzić dokumentację potwierdzającą, że alkohol:

  • prowadzi do rozpadu życia rodzinnego,
  • demoralizuje osoby małoletnie,
  • prowadzi do uchylania się od pracy,
  • powoduje zakłócanie porządku publicznego.

Wniosek do gminy lub prokuratury mogą złożyć nie tylko partnerzy czy dorosłe dzieci alkoholika, ale także np. osoby z MOPS-u czy dalsza rodzina, która widzi, że bliscy uzależnionego potrzebują pomocy.

Jak postępować z alkoholikiem?

Alkoholizm bezpośrednio wpływa na życie najbliższych chorego i prowadzi do współuzależnienia. Bliscy zaczynają niejako „pomagać’ uzależnionemu w piciu poprzez nieświadome wspieranie go.

Najczęstsze negatywne zachowania w rodzinie dysfunkcyjnej to:

  • dostosowanie się do rytmu picia alkoholika,
  • obsesyjna kontrola uzależnionego,
  • nadmierna opieka nad uzależnionym (ukrywanie jego nałogu, branie na siebie negatywnych skutków picia),
  • zaniedbywanie własnego życia,
  • zaprzeczanie faktom świadczącym o chorobie (ukrywanie nałogów, łagodzenie sporów, usprawiedliwianie awantur i przemocy).

Wszyscy, którzy chcą pomóc osobie uzależnionej, powinni zaakceptować fakt, że alkoholizm jest przewlekłą chorobą i wymaga leczenia. Bliscy nie mogą zaprzeczać, że alkohol stanowi problem w ich domu. Zwrócenie się o pomoc na zewnątrz stanowi pierwszy krok ku zmianie życia. Alkoholikowi nie można wygłaszać kazań, traktować go, jak niegrzeczne dziecko. Z reguły znajduje się on pod wpływem głodu alkoholowego i nie jest w stanie samodzielnie pokonać nałogu. Groźby, prośby czy wymuszone obietnice nie pomogą, ponieważ chory nie panuje nad własnym nałogiem.

Należy zrezygnować z emocjonalnych szantaży, kontrolowania uzależnionego, chowania przed nim alkoholu. Potrzeba picia przy uzależnieniu jest tak silna, że chory i tak będzie poszukiwał sposobu, aby zaspokoić pojawiający się głód alkoholowy. Bliscy nie powinni również pić wspólnie z uzależnionym – przekonanie, że alkoholik sam wypije wtedy mniej jest błędne.

Terapeuci zalecają zastosowanie zasady tzw. „twardej miłości”. Na czym ona polega? Przede wszystkim rodzina alkoholika musi przestać udawać, że wierzy w kontrolowane picie. Należy zrezygnować z przejmowania konsekwencji na siebie. Alkoholik musi sam zmagać się ze skutkami swojego zachowania – bliscy powinni przestać tłumaczyć go dalszej rodzinie, usprawiedliwiać nieobecności w pracy, ukrywać picie na spotkaniach towarzyskich.

Bardzo ważna jest konsekwencja. Gdy uzależniony zobaczy z jakimi skutkami wiąże się nadużywanie alkoholu, być może sam dojrzeje do zmian. W takiej sytuacji można doradzić choremu terapię, pomóc znaleźć specjalistyczny ośrodek, motywować do zmian, ale tylko od niego samego zależy, czy podejmie wyzwanie i będzie chciał wyjść z nałogu.

Leczenie alkoholizmu

Leczenie z alkoholizmu to jedyny sposób, aby pokonać nałóg i powrócić do normalnego życia. Terapia w specjalistycznym ośrodku często pozwala cofnąć wiele skutków fizycznych i psychicznych nadużywania alkoholu, uczy radzić sobie z problemami bez sięgania po alkohol. Na czym polega leczenie?

Pierwszym krokiem terapii jest uświadomienie sobie problemu – chory musi sam przed sobą przyznać, że jest alkoholikiem. Sposób terapii jest dopasowywany do fazy choroby, stanu fizycznego i kondycji psychicznej osoby uzależnionej. Terapeuci przeprowadzają szczegółowy wywiad, lekarz kieruje na badania dodatkowe (np. badanie krwi, EKG, badania USG narządów wewnętrznych). Następnie wykonywany jest detoks (odtruwanie organizmu z pozostałości substancji chemicznych zawartych w alkoholu). Detoksykacja pozwala przetrwać najtrudniejszy etap zespołu abstynencyjnego (tzw. głodu alkoholowego).

Kolejnym krokiem jest dobór terapii. Może ona obejmować:

  • spotkania grupowe (ćwiczenia i zadania rozwijające umiejętności społeczne, uczące pokonywania trudności bez sięgania po alkohol),
  • spotkania indywidualne z psychologiem,
  • treningi (kontrolowania złości, umiejętności społecznych, kontaktów interpersonalnych),
  • naukę technik relaksacyjnych i medytacji,
  • obserwację własnych zachowań,
  • warsztaty terapeutyczne (wspólne mieszkanie w ośrodku, praca, wspieranie się w życiu bez nałogu).

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu Tratwa oferuje:

  • 2 tygodniowy turnus motywacyjny,
  • terapię stacjonarną (4 tygodnie),
  • terapię stacjonarną (8-12 tygodni).

2 tygodniowy turnus motywacyjny pozwala przyjrzeć się własnemu problemowi z alkoholem, uzyskać pomoc lekarską (w tym detoks), a w razie potrzeby także konsultacje terapeutów. Terapia ta dobrze sprawdzi się również dla wyleczonych alkoholików, którzy obawiają się powrotu do uzależnienia.

Terapia stacjonarna trwająca 4 tygodnie to turnus w ośrodku skupiający się na diagnozie choroby i nauce życia na trzeźwo. Ośrodek uzależnień alkoholowych Tratwa zapewnia konsultację lekarską i diagnozę, a następnie przygotowanie osobistego planu terapii (OPT). Pacjenci biorą udział w terapii indywidualnej i grupowej, treningach asertywnych zachowań abstynenckich (TAZA), treningach relaksacyjnych. Otrzymują również pomoc psychologa.

Terapia stacjonarna trwająca 8-12 tygodni to stacjonarny turnus w ośrodku leczenia alkoholizmu obejmujący diagnozę lekarską, detoks, dobór osobistego planu terapii, stałą opiekę psychologa, a w razie potrzeby także psychiatry. Celem terapii jest motywacja do zmian i nauka życia na trzeźwo. OPT może obejmować zajęcia zadaniowe w grupach, zajęcia psychoedukacyjne, treningi TAZA (asertywne zachowania abstynenckie), treningi relaksacyjne i inne zajęcia.

O ośrodku

Tratwa to ośrodek leczenia uzależnień położony w Wiśle – w otoczeniu malowniczych krajobrazów Beskidu Śląskiego. Lokalizacja wśród pięknej przyrody sprzyja wyciszeniu, uspokaja, koi nerwy i stanowi doskonałe miejsce do dyskretnej terapii. Zespół naszych terapeutów pomaga osobom walczącym z nałogiem odzyskać kontrolę nad własnym życiem, nauczyć się żyć w trzeźwości i pokonywać codzienne trudności bez sięgania po alkohol. Prowadzimy turnusy motywacyjne oraz dłuższe turnusy stacjonarne, zapewniając opiekę specjalistów i leczenie alkoholizmu w oparciu o indywidualny plan terapii. Dodatkowo gwarantujemy bezpłatne wsparcie dla bliskich alkoholika.

Kim jesteśmy?

Zespół ośrodka stanowią doświadczeni lekarze, terapeuci i trenerzy oraz psycholodzy. Na bieżąco śledzimy najnowsze techniki leczenia uzależnień, poznajemy światowe metody, które wykorzystujemy w codziennej pracy. Wielu spośród nas posiada również doświadczenie praktyczne. Ci, którzy sami borykali się z nałogiem i udało się im go pokonać, przekazują swoją wiedzę Pacjentom podczas treningów, wspierają w najtrudniejszych sytuacjach. Motywują do zmian i pokazują na własnym przykładzie, że pokonanie nałogu i powrót do normalnego, szczęśliwego życia rzeczywiście jest możliwy.

Dlaczego warto zaufać Tratwie?

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu Tratwa powstał, aby pomagać osobom tonącym. Tonącym w uzależnieniach, które powoli ciągną chorego na samo dno. Doskonale wiemy, jak trudno zdecydować się na leczenie z alkoholizmu, dlatego dbamy, aby każdy Pacjent poczuł się w naszym Centrum bezpiecznie.

Stworzyliśmy warunki wolne od pokus, które pozwalają stawiać pierwsze kroki w drodze do trzeźwości. Doświadczony personel zapewnia profesjonalne wsparcie, a komfortowe warunki pobytu (wygodne pokoje, pięknie urządzony ogród, nowoczesne sale wspólne), kameralne położenie ośrodka w sercu Gór Beskidu Śląskiego oraz bogaty plan zajęć dodatkowych (m.in. basen, narty, jazda konna, wycieczki górskie, spacery brzegiem Wisły, wycieczki do Ustronia czy Cieszyna) to doskonałe uzupełnienie motywujące do pozytywnych zmian w życiu.

Masz problem z piciem i potrzebujesz profesjonalnej pomocy? A może ktoś z Twoich bliskich bezskutecznie walczy z nałogiem? Ośrodek leczenia uzależnień alkoholowych Tratwa pomógł już wielu. Skontaktuj się z nami, a pomożemy także Tobie!

Masz pytania? Napisz chętnie na nie odpowiemy

Nasi specjaliści są do twojej dyspozycji. Odpowiadamy w ciągu 24 godzin.


Czytaj więcej >>
Zadzwoń : 666-030-505